Nekhernia

Bij een nekhernia is er sprake van een uitpuilende tussenwervelschijf tussen twee nekwervels. De officiële naam voor een nekhernia is cervicale hernia. De tussenwervelschijf is dan beschadigd of versleten, waardoor de zenuw ingeklemd wordt. Het kan ook zijn dat de zenuw geïrriteerd raakt door een slijtage in de nek.

Slijtage

Slijtage van de tussenwervelschijf is een proces dat gedurende het leven bij ieder mens voorkomt. Dit kan bij sommige mensen leiden tot nekklachten. In het geval van slijtage of beschadiging kan de tussenwervelschijf gaan uitpuilen. Dit leidt weer tot een nekhernia.

Symptomen

Een nekhernia kent heel andere symptomen dan een rughernia. Dit komt, doordat de zenuwwortels in de nek zich splitsen naar de schouder, armen en handen.
Hierdoor kan een uitstralende pijn in de arm ontstaan. Een arm kan dan prikkelend of gevoelloos aanvoelen. Ook is het mogelijk dat er krachtverlies optreedt in een arm of hand. De symptomen van een nekhernia kunnen heel verschillend zijn. De ene persoon heeft er veel meer last van dan de ander. Sommige mensen lopen zelfs al jaren met een nekhernia rond, zonder dat ze er iets van merken.

Klachten

Bij een nekhernia kunnen er verschillende klachten optreden. De uitstulping kan op de zenuwen drukken, waardoor er nek- en schouderpijn kan ontstaan. Een andere veel voorkomende klacht is hoofdpijn. De meeste klachten die gepaard gaan bij een hernia in het nekgebied, komen niet in de nek zelf voor maar in de arm. Als een zenuw heel erg in de knel zit, dan kan de pijn doorstromen naar de armen en handen. Deze kunnen prikkelend of doof aanvoelen. Het kan ook voorkomen dat iemand de kracht en een arm of hand verliest. De spieren kunnen zich soms verslappen wat weer verlammingsverschijnselen tot gevolg heeft. In dat geval moet iemand direct medische hulp inschakelen. De uitstulping kan op het ruggenmerg drukken. Hierdoor heeft iemand minder kracht om te staan of problemen hebben bij het plassen.

De oorzaken van een Nekhernia

De oorzaken voor het ontstaan van een nekhernia zijn heel verschillend. Oorzaken kunnen onder meer zijn:

  • Een beklemming van de zenuw door een uitpuiling, irritatie of ontsteking bij de uitpuiling.
  • Erfelijkheid: een nekhernia kan ook erfelijk zijn.
  • Slijtage: De tussenwervelschijven kunnen door ouderdom of overbelasting versleten zijn, waardoor er uitpuilingen ontstaan.
  • Werk: mensen die vaak en lang achtereen in dezelfde houding werken, lopen meer risico op een nekhernia.

Verder kan roken ook van invloed zijn op het ontstaan van een nekhernia. Roken kan het verslijtingsproces van de tussenwervelschijven versnellen, waardoor er sneller nekklachten en een nekhernia kan ontstaan.

Operatie

Na onderzoek kan een huisarts vaststellen of er sprake is van een nekhernia. Om erachter te komen of iemand een nekhernia heeft, worden er meestal verschillende testen gedaan. Zo worden en armreflexen en de kracht van de arm- en handspieren nagekeken. Ook wordt de tastzin getest. Als de huisarts vermoedt dat er een zenuw wordt beklemd door een nekhernia, dan wordt een patiënt doorverwezen naar een specialist voor een röntgenfoto, MRI-scan of CT-scan. Als een gewone behandeling niet helpt en de klachten erger worden, dan is een nekhernia opereren vaak de enige optie. Hierbij haalt de chirurg de beschadigde tussenwervelschijf weg. Meestal gebeurt dit binnen zes maanden. Een operatie wordt dan uitgevoerd door een neurochirurg. Hierbij wordt de beschadigde tussenwervelschijf verwijderd en wordt de holle tussenwervelruimte opgevuld. Een operatie gebeurt onder volledige narcose. Het doel van zo’n operatie is, dat de boven en ondergelegen wervels weer met elkaar vergroeien. Aan een operatie zijn enkele risico’s verbonden.

Tevredenheid

Doorgaans is ruim tachtig tot negentig procent van de patiënten na een operatie van de nekklachten af. Het komt nauwelijks voor dat een nekhernia na de operatie weer terugkomt. Wel kan het voorkomen dat er een hernia op een andere plaats in het lichaam optreedt. Dit komt, omdat de aangrenzende plekken van een geopereerde nekhernia meer worden belast, hierdoor bestaat er een kans dat er een hernia op een andere plaats optreedt.

Oefeningen

Rust zorgt voor het herstel van de beschadigingen. Door voldoende rust te nemen herstellen de beschadigingen van de tussenwervelschijven, de gewrichten en de zenuwen. Naast het nemen van rust zijn oefeningen ook bevorderlijk voor het herstel. Door in beweging te blijven herstellen de beschadigingen zich sneller.

Fysiotherapie kan hierbij helpen. Onder begeleiding van een fysiotherapeut kan iemand gerichte nekhernia oefeningen uitvoeren. Deze oefeningen hebben betrekking op het gebied rond het hoofd, de nek, schouders, armen en handen. Dit zijn oefeningen als het in en uitrekken van de kin, het omhoogtrekken en laten zakken van de schouders en het hoofd naar links en rechts draaien. Als de pijnklachten doorstromen naar de benen en enkels, dan worden er ook been- en enkeloefeningen uitgevoerd.

Behandeling

Bij een nekhernia wordt er eerst een behandeling toegepast die bestaat uit het dragen van een halskraag, in combinatie met het slikken van pijnstillers en het volgen van fysiotherapie. Voor het herstel van de nekhernia is het gunstiger om door te blijven gaan met de dagelijkse activiteiten, zoals werk. Als de werkzaamheden worden afgewisseld met rust, dan zal de nekhernia sneller herstellen. Soms is het nodig dat de werkzaamheden wat aangepast worden. Door een gerichte nekherniea behandeling van rust, fysiotherapie, pijnstillers en bewegen, komt het grootste deel van de mensen van de nekhernia af. Bij ruim tachtig procent van de patiënten met een nekhernia verdwijnt de nekhernia door zo’n behandeling.